Kniepijn op kilometer acht. Verkouden drie dagen voor de wedstrijd. Overtraind in mei. Een sleutelbeen gebroken door een kip. Het forum stond altijd klaar om mee te leven, mee te denken of gewoon even mee te klagen.
Dit archief bevat berichten van gewone forumleden, geen medische professionals. De inhoud is geen medisch advies. De samensteller aanvaardt geen aansprakelijkheid voor wat hier staat. Bij blessures geldt altijd: raadpleeg een arts of fysiotherapeut.
Ergens in 2023 opende iemand een topic met een simpele vraag: mag ik even klagen? Ze was twee keer gevallen in twee weken. Geen ernstig letsel, maar toch. Het forum gaf toestemming. Uitgebreid. En zo was er plotseling een plek voor het kleine leed dat nergens anders paste.
"Even een onderwerp alleen maar om te klagen. Gaat allemaal vanzelf weer over wat ik heb, maar ik heb wel veel pech: ik ben in dik twee weken tijd twee keer gevallen. De eerste keer ben ik bij hardlopen in het donker gestuikeld. De tweede keer ben ik met de fiets gevallen."
"Van die dingen. Maar zoals je al schrijft: niets al te ernstigs gelukkig. En klagen mag altijd natuurlijk, dat helpt toch."
"Maar van mij mag je hier lekker klagen hoor. Ik geef je er een kopje thee bij."
"Nou lekker dan. Uitgebreide en meelevende reactie getypt, geeft de site een error en... weg!"
"Vallen is nooit leuk, en af en toe zit het gewoon niet mee. Sterkte en beterschap."
Elke winter hetzelfde ritueel: iemand meldde zich ziek, de wedstrijd was over drie dagen en het forum moest beslissen. De antwoorden waren altijd verdeeld. De vuistregel was duidelijk: elke dag koorts is twee dagen niet trainen. Maar die vuistregel werd zelden opgevolgd.
"Ik ben grieperig en verkouden: keelpijn, hoofdpijn, zweterig, de hele mikmak. Nu is er zaterdag Holten. Help? Kan je starten als je niet fit bent? Ik ga er wel vanuit dat ik tegen zaterdag weer wat beter ben."
"Ik heb hetzelfde probleem. Ik zou ook in Holten starten, maar heb afgezegd. Heb een longontsteking. Maar als ik jouw verhaal zo zie, vraag ik me af of je zaterdag fit bent. Best lullig, vooral als je er al heel lang naar uit had gekeken."
"Een longontsteking is heftig. Dat heb ik gelukkig niet. Maar als eerst die koorts maar weg is. Ik heb deze week ook niet kunnen trainen... grrr."
"Maar dat is juist goed. Lekker rust voor een wedstrijd is beter hoor. Welke afstand doe je in Holten?"
"De vuistregel is: elke dag koorts is twee dagen niet trainen. Dus heb je 3 dagen koorts gehad, dan pak je ook nog 3 rustdagen nadat de koorts over is."
"Niet starten. Je maakt het alleen maar erger. Laat je lichaam herstellen. Er is altijd een volgende wedstrijd."
"Rustig beginnen en kijken hoe het gaat. Als het echt niet gaat stop je. Maar ik ga er vanuit dat ik er morgen beter aan toe ben."
De optimist startte. Finishte. Postte een bericht: "Toch maar gedaan. Ging prima." Of was twee weken uit de running. Beide kwamen voor.
"Het is weer de tijd van het jaar dat verkoudheid de kop opsteekt. De ene winter kom je vrijwel ongeschonden door, de andere winter ben je om de haverklap verkouden."
"Hier helaas hetzelfde verhaal. Vooral vanwege de zwaar geirriteerde keel houd ik de intensiteit van mijn trainingen heel beperkt."
"Ik ook, sinds zondag! Dacht aan een flinke kater, maar nu zo'n keelpijn en belabberd. Ging net van start met mijn trainingen en had maandag een inspanningstest. Die heb ik maar even geskipt."
"Hier gaat het nu wat beter. De voorbije weken ook met een verkoudheid aan het sukkelen geweest. Maar ik moet zeggen dat ik er bij het trainen weinig last van had. Was meer 's avonds en als ik in bed lag."
"Ja, hier is het ook al weken raak. Enorme hoestbuien, last van mijn ademhaling tijdens trainingen, soms een paar dagen hoofdpijn. Mijn longen vinden de koudere lucht in ieder geval niet fijn."
Soms was de blessure niet het gevolg van pech, maar van enthousiasme. De man die zijn eerste triathlon als levensdoel had en zich overtrainde voor hij aan de start verscheen. De scholier die in een week met Shin Splints eindigde. Het forum had begrip, maar ook een mening.
"Dit jaar ben ik explosief-sportief! Ik wil bijna niet anders. Vind het heerlijk en zie het bijna als mijn levensdoel. Het doel was mijn eerste triathlon te gaan doen. Maar toen kwam het onvermijdelijke: ik raakte overtraind."
"Ik vind het toch wel raar dat je door twee sessies echt overtraind bent. Een halve marathon en een fietstochtje van 120 km. Overtraining is iets dat geleidelijk insluipt, niet iets dat je ineens overvalt."
"Veel sporters behandelen iedere training als een wedstrijd. Niet doen. Kies een training die je intensief doet en doe de overige trainingen rustig. Liefst met intervallen en de overige extensief."
"Yup. Au. Te ver gelopen zonder degelijk getraind te zijn. Tegenwoordig stage lopen maandag tot vrijdag 8 tot 16:30, dan 18 tot 21:15 werken drie avonden per week, andere twee avonden muziekrepetitie. Op zaterdag bij mijn vriendin. En dan ook nog trainen."
"Toch raar, nu is er internet en zoveel lectuur, dat er toch nog steeds mensen zijn die zonder opbouw zulke dingen doen. Dat is hetzelfde als een huis proberen te bouwen zonder een fundering."
"Ja maar ik snap het ook, want je kijkt naar je schema en denkt: dat moet toch kunnen. En dan blijkt het toch niet te kunnen."
"Met verbazing heb ik de afgelopen weken jouw posts gelezen op dit forum. Mijn verbazing richt zich op jouw trainingsschema en de manier waarop jij met jezelf omgaat. Je lichaam geeft al een tijdje signalen af. Ik zou die serieus nemen." Gezegd in 2006. Er werden zes berichten onder gezet die het volledig eens waren.
Uit 2.842 berichten en 198 topics komen een paar verhalen boven die de tand des tijds doorkwamen. Geverifieerd in de database, onbewerkt weergegeven.
"Nou zeggen ze altijd dat je als triathleet altijd nog wel wat kan. Heb je een loopblessure, kun je nog wel zwemmen en fietsen. Kun je niet zwemmen, kun je vast nog wel fietsen en lopen. Nou, ik heb het echt goed voor elkaar."
"Heb al enkele weken een achillespeesblessure. Dus ik dacht: dan kan ik nog wel fietsen en zwemmen. Ging ook prima tot dinsdagochtend. Ik rijd Enschede weer in, rustig, en slaat er ineens een auto die naast me rijdt rechtsaf een parkeerplaats op. Boem. Harde knal. Au. Daar vlieg ik half over die auto heen."
"Een flink gat in mijn vinger, met een winkelhaak tot op peesdiepte als gevolg. In het ziekenhuis dichtgenaaid. Thuis mijn fiets gecontroleerd: barst in mijn voorvork, wiel draait niet meer, carbon frame mogelijk ook beschadigd. Door de hechtingen mag ik niet zwemmen, fiets in de kreukels, mag niet lopen."
"AAAAAAAHHHHH."
"Wishful thinking om te denken dat het door het spinnen komt. Als je met zowel een hamer als een banaan op je hoofd slaat, denk je toch ook niet dat de pijn door het laatste komt? Uiteraard draagt de banaan wel bij, maar primair moet je het bij de hamer zoeken."
"Klinkt een beetje als irritatie of degeneratie van de achillespees. Vrij simpel te verhelpen met een weekje rust en excentrische oefentherapie."
"Ik ben ongelukkig op de rand van een trampoline geland. Wat behoorlijk pijnlijk was. Baal er stevig van omdat het net zo lekker ging met trainen. Hopelijk kan ik over een paar weken weer aan de slag."
"Trampolines blijven levensgevaarlijk, hè? In ieder geval sterkte met revalideren!"
"Kijk uit voor trampolines, hè."
Een triatleet had altijd ergens pijn. Meestal wist hij niet precies waar, wanneer het was begonnen of wat de oorzaak was. Het forum stelde vragen, verwees naar een fysiotherapeut, en suggereerde soms dat het aan de portemonnee in de kontzak lag. Dat laatste was vaker raak dan verwacht.
"Ik dus, al sinds half februari. Het duurde me onderhand veel te lang, dus vanmorgen naar de huisarts. Hij zag meteen dat de spierontwikkeling links en rechts nogal verschilt."
"Klinkt misschien vreemd, maar voor mijn gevoel is het begonnen doordat ik mijn portemonnee in mijn kontzak vervoerde. Al een tijdje last van, vooral met autorijden. Druk op het bot, onderkant bekken."
"Ik heb daar ook last van. Na een heftige sessie altijd pijnlijke hamstrings. En die portemonnee irriteert mij dan ook mateloos."
"Geen last van. Heb gelukkig een hele dunne portemonnee."
"Vorig weekend heb ik mijn looptraining moeten onderbreken voor pijn aan de knie. Even stappen en dan terug verder, dacht ik. Maar het ging van kwaad naar erger, zodat zelfs stappen doen pijn deed. Knie plooien is nauwelijks mogelijk."
"Nieuwe schoenen zegt niets. Als je een neutrale loop hebt en gloednieuwe antipronatieschoenen hebt gekocht, kun je er donder op zeggen dat je pijntjes gaat krijgen. Heb je een loopanalyse laten doen?"
"Is een lopersknie niet een verzamelterm voor knieklachten? Heb je alleen een huisarts geraadpleegd of ook een fysio? Die laatste weet er net wat meer van."
Het forum stond er doorheen. Vaccins, nasleep, long covid: alles werd besproken zoals triatleten dat deden: met een combinatie van bezorgdheid, ervaringsdeskundigheid en de vraag wanneer je weer kon trainen. De fysiotherapeut in de groep werd ineens veel gevraagd.
"Aanstaande dinsdag ben ik aan de beurt voor mijn eerste Covid vaccinatie. Het is nog niet helemaal duidelijk welke het gaat worden, maar het zal in ieder geval een mRNA vaccin zijn. Ik ben vooralsnog niet van plan iets aan te passen aan mijn trainingen. Ik wacht af hoe ik me voel."
"Na Pfizer voelde ik niks bijzonders, alleen als ik op de plek zelf drukte. De dag erop rustig gefietst. Ik had wat zware benen maar het is goed mogelijk dat ik dat er zelf bij had gedacht."
"Ik heb Pfizer gehad, had uiteindelijk alleen een dag last van een wat beurse arm. Ik heb die avond een rustige hardlooptraining gedaan, maar aan mijn hartslag merkte ik wel degelijk iets."
"Ik was de morgen voor de vaccinatie nog een lekker rondje gaan holden, want wist toen in ieder geval zeker dat ik het kon. Achteraf misschien niet de slimste planning."
"Ik dacht altijd dat corona voor gezonde mensen niet te veel impact zou hebben. Maar de nasleep is bij mij toch anders. Na een paar weken merk ik dat de inspanningscapaciteit flink lager is dan voor corona."
"Heel herkenbaar. Mochten jullie dat willen: met een verwijzing van de huisarts waarop staat 'revalidatie na covid' kun je terecht bij een gespecialiseerde fysiotherapeut. Dat helpt echt."
"Ben jij zo'n in longrevalidatie gespecialiseerde fysiotherapeute?"
"Mijn collega is dat en ik heb wat extra bijscholing gevolgd zodat ik het ook kan doen. We hebben namelijk nog wel eens te maken met dames die niet bij een mannelijke therapeut willen."
Tijdens de pandemie veranderde het forum van een plek voor trainingstips in een plek voor gezelschap. Triatleten die niet konden trainen, niet naar wedstrijden gingen en toch contact zochten. De draden over mentale gezondheid waren in 2021 de langste van dat jaar.
Niet elke blessure had een trainingstechnische oorzaak. Soms stak een kip de weg over op Koningsdag. Soms keek je om naar iemand en liep je vol in een lantaarnpaal. Soms begon het gewoon als een rustige ochtendrit door de polder.
"Koningsdag is voor mij niet verlopen zoals ik me voorgesteld had. Tijdens de rustige ochtendtraining op de fiets door de polder ben ik hard gevallen. Plotseling stak een kip vanuit de berm de weg over. Ik ben uitgeweken, van de weg geraakt en gevallen. Sleutelbeen gebroken."
"Wat enorm balen zeg! Sterkte met je herstel. Ik ben fysio. Eerlijk gezegd: als je toch een van die botten daar moet breken, dan maar je sleutelbeen. Klinkt heel stom natuurlijk, want het blijft een breuk. Maar het herstel valt over het algemeen mee."
"Zes tot acht weken. Zwemmen kan dan nog niet, fietsen ook niet. Lopen kan wel zodra de pijn het toelaat."
"Gisteren bij het hardlopen te nieuwsgierig over m'n schouder gekeken en VOL tegen een lantaarnpaal gelopen. Nog net m'n onderarm ertussen gekregen, maar die is nu dik en blauw. Bij het zwemmen kramp en bij thuiskomst van de trap gegleden. Al met al geen topdag voor training."
"Morgen beter?"
"Ik dacht dat ik er wel doorheen zou komen. Maar toen ik zag dat ik na de eerste kilometer al achterop liep bij mensen die ik normaal makkelijk bij kon houden, wist ik dat het niet goed was. Ik heb de wedstrijd uitgelopen. Niet omdat het kon, maar omdat ik niet anders wist."
Vond je het leuk? Maak een nieuw filter of…
Nieuwe rubrieken, achtergronden bij het forum, grappige vondsten uit de archieven. Alleen een kort berichtje als er iets de moeite waard is.
Ze hadden kniepijn, verkoudheid, gebroken botten en te weinig rust. Ze kregen het advies van een fysiotherapeut die ook gewoon op het forum zat. Ze startten toch. Of niet. Ze kwamen altijd terug.
Het forum wachtte altijd geduldig op het bericht: het gaat weer.